Otóż znowu pojawiły się te cudownie żylaste myśli - żylaste bo tak rozgałęzione,  o nieprzystawalności do otoczenia. Czy ktoś - - jeszcze - - kiedyś - - zapewni mnie o tym, że rozumie? A jeśli tak powie to dlaczego mam wierzyć? Niesparowane cząstki są wykluczone ze społeczeństwa - jeśli mnie nawet nie wykluczą to wykluczę się sama. Być może, należy dokonać moralnego i emocjonalnego przewartościowania. Tymczasem, pozostańmy przy żałosnych modlitwach o przypadkowe spotkania, przypadkowe wyobrażenia i przypadkowe fascynacje - jest przecież tak wielu ludzi, którzy zajmują się życiem. Ja mogę poczekać.